İthalat Politikası
Tarifeler
Tarifeler, Brezilya’da ithalatı düzenleyici mekanizma olarak göze çarpmaktadır. İthalat tarifeleri, %5 ile %32 arasında değişmektedir. Brezilya’nın 2005 yılı itibarıyla ortalama tarife oranı %10,73 civarındadır.
1994 yılının sonunda ve 1995’in başında ithalat patlamasına ve aylık dış ticaret açıklarına önlem olarak, Mart 1995’de hükümet, otomobil, motorsiklet ve oyuncakları içeren dayanıklı tüketici malları üzerindeki ithalat tarifelerini yükseltmiştir. Bazı ürünlerde %70’e kadar çıkan tarife oranları 1996’ya kadar yürürlükte kalmıştır. Bununla beraber, 1996 yılında hükümet 2000 yılına kadar otomobiller ve oyuncaklar üzerine yüksek tarife oranları uygulanmasının sürdürülmesini kararlaştırmıştır. Brezilya, WTO’ya olan yükümlülükleri doğrultusunda, tarife oranlarını periyodik olarak düşürmek zorundadır. Bazı gıda ve kimyevi ürünlerde de yüksek tarifeler göze çarpmaktadır.
Gümrük vergileri genel olarak malın CIF değeri üzerinden değer esasına göre belirlenir. Genel olarak, fatura değeri fiyatı belirlemek için kullanılır ancak yerli ürünleri korumak veya zorunlu mallar dışında kalan malları vergilendirmek için asgari ithalat değeri veya taban fiyat belirlenebilir veya özel vergi oranları uygulanabilir. Ülke ekonomisi için özel öneme sahip çeşitli sanayi kolları veya kuruluşlara kuruluş yerlerine, malın niteliğine, malın ülke ekonomisindeki önemine bağlı olarak gümrük vergisi muafiyeti veya indirimleri sağlanabilir.
Daha önce de berirtildiği gibi, 1991 yılında, Brezilya, Arjantin, Paraguay ve Uruguay arasında üye ülke sınırlarında bir ortak pazar “MERCOSUR”’u oluşturmayı hedef alan bir anlaşma yapılmıştır. Pazarın en önemli adımını ise 1 Ocak 1995’de üye ülkeler ile Brezilya arasında yürürlüğe giren Gümrük Birliği ve buna bağlı olarak Ortak Gümrük Tarifesi (CET) oluşturmaktadır. Brezilya, ithalatının %85’inde CET’i uygulamaktadır. 2006 yılında ithalatın tamamında Ortak Gümrük Tarifesinin geçerli olması öngörülmesine rağmen ertelenmiş bulunmaktadır. CET oranları %0 ve %20 arasında değişmektedir. İstisna sayılan bazı ürünler ise telekomünikasyon ekipmanı, bilgisayarlar, bazı sermaye malları, ayakkabılar, otomobiller ve tüketici elektroniğidir. CET tarafından kapsanan ürünlerde Brezilya’nın maksimum tarife oranı %20, en yaygın uygulanan tarife oranı %14 ve ortalama tarife oranı %11.7’dir. ABD ve diğer WTO üye ülkelerinin talebi üzerine, MERCOSUR üyeleri, MERCOSUR’un WTO’ya olan yükümlülüklerini incelemek ve ticari engellerin tamamen azaltılmasını sağlamak için bir WTO çalışma grubunun kurulması konusunda anlaşmaya varmışlardır. En son Venezüella’nın üye olduğu MERCOSUR’a; Bolivya, Şili, Kolombiya, Ekvador ve Peru ortak üye olup Meksika gözlemci olarak katılmaktadır.
İthalat Lisansı
Genelde ithalat işlemlerinde ithalat lisansının alınması zorunludur. 2 Ocak 1997’de Dış Ticaret Kurumu SECEX, ithalat lisans işlemlerini kolaylaştırmak amacıyla kompüterize ticari dökümantasyon sistemini yürürlüğe koymuştur. Otomasyona geçilmiş olmasına rağmen; içecekler için Tarım Bakanlığı, ilaçlar için Sağlık Bakanlığı, silah ve mühimmat için Savunma Bakanlığından izin alınması gerekmektedir. Uygulamada lisans alma konusunda sorunlar yaşanabilmektedir. Kayıt süreci özellikle yeni ürünlerde 90 günü bulmakta bu ise ekstra masraflara yol açabilmektedir.
İhracat Politikası
Brezilya’da ihracatı teşvik politikaları özellikle 1960’ların sonlarında ve 1970’lerin başında etkin olmuştur. Devlet, ihraç ürünleri listesini çeşitlendirmek amacıyla vergi ve kredi avantajları sağlayarak sanayi ürünleri ile katma değeri yüksek malların ihracatını teşvik etmeye çalışmış, ancak 1980’li yıllarda yaşanan ekonomik kriz ve bunun sonucu kaynaklardaki azalmayla beraber, bu uygulamalardan vazgeçilmiştir. Bununla beraber, Brezilya hükümeti ihracata yönelik üretimi teşvik etmek amacıyla çok çeşitli vergi ve tarife teşvikleri sunmaktadır. İhracata yönelik mal üretiminde kullanılacak ekipman ve materyallerin ithalatında vergi ve tarife muafıyeti söz konusudur. Ayrıca, mamul madde ihracatı ile ilgili mal ve hizmetlere ve sanayi mallarına katma değer vergisi muafiyeti sağlanmakta, ihracat için yapılan işlemlerde vergi muafiyeti uygulanmaktadır.
Dış ticaretin canlandırılması için 1991’de ihracatın finansmanının sağlanmasına yönelik PROEX adlı bir program uygulanmaya başlanmıştır. Bu program dahilinde getirilen uygulamalarla, mamul ve hammadde ihracatı vergiden muaf tutulmuş, ihracatın finansmanı için kullanılan hükümet fonları piyasa oranlarından değil, daha düşük oranlarla faizlendirilmiştir. Ayrıca, Merkez Bankası ile ilgili işlemler basitleştirilerek, ihracatçıların eğitimi ve desteklenmesine yönelik bir program uygulamaya konulmuştur.
| < Önceki | Sonraki > |
|---|
